Oddam wszystkie siły, by kochać Cię.
Zabłądzę w tunelu życia, by cię odlaneźć.
Gdy upadnę- podniosę się, by spojrzeć Ci w oczy.
W pochmurny dzień, we mgle widzę Cię.

Szukam Cię w złotym lesie, wśród drzew.
Słyszę Twoje kroki, skradasz się.
A ja czekam aż mnie obejmiesz.
W Twoim zapachu zatracę się i zasnę.

W mieście naszych snów zacznie padać deszcz.
Każdą kroplę spijesz z moich ust.
Zatańczymy powoli, mocno przytuleni.
Ludzie będą patrzeć, ale nawet nie zauważymy.

Będziesz na mnie patrzył tak jak zawsze,
Muskając spojrzeniem moje ciało.
Muzyka przestanie grać, ale komu to przeszkadza?
Będziemy w ciszy kołysać się w ramionach.

Patrząc na inne pary zadumamy się.
Moglibyśmy kochać się tak jak oni, ale po co?
Bez obietnic, bez wyznań, kwiatów i łez.
My jesteśmy dla siebie, trwamy we własnym świecie.

Nasze ciała połączą się w miłosnym uścisku.
Pod kocem z naszych wspomnień położymy się.
Patrząc w sufit, pieszcząc swoje dłonie,
Osiągniemy wyższy stan, uniesiemy się ponad swoje ciała.

Zaniesiemy światło w najciemniejsze dni.
Pokażemy sobie, że nie trzeba nam niczego więcej.
Kochając mnie tak jak pierwszej minuty
Pozwolisz mi kochać się do ostatniej godziny.